Komentarz do Samuela II 10:2

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶעֱשֶׂה־חֶ֣סֶד ׀ עִם־חָנ֣וּן בֶּן־נָחָ֗שׁ כַּאֲשֶׁר֩ עָשָׂ֨ה אָבִ֤יו עִמָּדִי֙ חֶ֔סֶד וַיִּשְׁלַ֨ח דָּוִ֧ד לְנַחֲמ֛וֹ בְּיַד־עֲבָדָ֖יו אֶל־אָבִ֑יו וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַבְדֵ֣י דָוִ֔ד אֶ֖רֶץ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃

Pomyślał tedy Dawid: Okażę się uprzejmym względem Chanuna, syna Nachasza, tak jak uprzejmym się okazał względem mnie ojciec jego. Posłał tedy Dawid, aby go za pośrednictwem sług swoich po ojcu jego pocieszyć. I tak przybyli słudzy Dawida do ziemi Amonitów. 

Rashi on II Samuel